Biografia
Urodzony w 1974 roku autor zadebiutował wierszem „Weryfikacja” w 1993 roku na łamach krakowskiej „Lektury”.
Po egzaminie dojrzałości przez dłuższy czas mieszkał w Kanadzie, gdzie ukończył z wyróżnieniem studia na wydziale Modern Languages and Comparative Studies na Uniwersytecie Alberty. Za oceanem redagował niezależny, dwujęzyczny magazyn kulturalny „The Polish Panorama” (Edmonton) oraz miesięcznik kulturalny „High Park” (Toronto), prowadził działalność literacką i sceniczną w programach Towarzystwa Kultury Polskiej. Współpracował z „Dziennikiem Polskim” w Krakowie (wywiady). W latach spędzonych na obczyźnie jego utwory (wiersz, proza, felieton, tłumaczenia z prozy anglojęzycznej) ukazywały się w powyższych pismach oraz w „Przeglądzie Artystyczno-Literackim” oraz „Pracowni”.
W roku 2001 powrócił do Polski i zamieszkał w rodzinnym Krakowie. Pierwszym projektem po powrocie była wystawa malarsko-literacka „Ut pictura poesis” – melanż obrazów olejnych Macieja Busia i własnej prozy poetyckiej w Klubie Inteligencji Katolickiej.
Organizował happeningi nieformalnej grupy artystycznej „Qfadraciq Absurdystów”. Wyróżnić należy pokaz „Basen wirtualny” (naturalnie bez kropli wody) w ramach festiwalu Genius Loci zorganizowany w krakowskiej „Łaźni”. Występował jako wokalista w zespołach muzycznych: „Wegetarianie na biegunie” (połączenie kabaretu i poezji) oraz „The Grogers” (tradycyjna muzyka irlandzka), w którym oprócz wokalu grał na flecie irlandzkim, flażoletach oraz na kościach – rzadko spotykanym, własnoręcznie wykonanym z wołowych żeber instrumencie perkusyjnym. Brał udział w programie muzyczno-poetyckim „Furtka mała” Janusza Grzesza do poezji s. Agnieszki Kotei.
W roku 2004 nakładem Towarzystwa Słowaków w Polsce opublikował swoja pierwszą powieść „Powrót absurdysty” z przedmową Anny Kajtochowej, w groteskowy sposób opisującą przeżycia reemigranta wracającego do kraju oraz bohemę artystyczną ówczesnego Krakowa. W roku 2011 wydał zbiór opowiadań „Trzej faceci w kosmosie” (wydawnictwo „Signo”), w subtelny sposób łącząc metafizykę z realizmem.
Po latach literackiej przerwy, wypełnionej życiem rodzinnym blisko natury, w roku 2021 oddał w ręce czytelnika swoją drugą powieść pt. „Paź królowej” (wyd. Paulinianum). Jak zauważa częstochowski wydawca, to książka „potrzebna współcześnie, gdy każdy pędzi przez życie, nie zastanawiając się nad losem naszych najmniejszych braci.”
Znamienne jest, że miejsca o wyjątkowych walorach przyrodniczych często są także miejscami boleśnie naznaczonymi przez historię. Ów splot losów ludzkich z przyrodą jest kanwą dla całości utworu.
Rok 2026 przynosi publikację o podwójnym tytule: „Skąd się wzięły pióra. Ilustrowany wywiad z ptakami” (Kraków, wydawnictwo Vandre). Dziesięcioletnia córka autora, Alicja Węcław, zadaje ptakom pytania, na które te udzielają odpowiedzi.
Tekst wzbogacają ilustracje Alicji zdradzające niewątpliwy talent artystyczny i niezwykłą, jak na dziecko, naukową wręcz dbałość o szczegóły. Jak zauważa wydawca, jest to książka „nie tylko dla ptakoluba”. Jej prosta formuła i tematyka sprzyja rozwijaniu wrażliwości na przyrodę szczególnie u młodzieży. Tymczasem dojrzały czytelnik znajdzie w niej zachętę do autorefleksji nad naszą, ludzką naturą.
Wojciech Węcław jest członkiem Małopolskiego Towarzystwa Ornitologicznego.